Στην περιοχή της Μεγάλης Βρύσης βρίσκονται πολυάριθμα σπήλαια, πολλά από τα οποία δεν είναι πλέον προσβάσιμα λόγω της πυκνής βλάστησης. Το πιο γνωστό είναι «της Χαριστώς η Τρύπα», ένα αρκετά μεγάλο σπήλαιο που η ιδιαιτέρως στενή κατά αρκετά μέτρα είσοδός του, δε σε προϊδεάζει καθόλου για αυτά που θα αντικρύσεις αν καταφέρεις να συρθείς -κυριολεκτικά- ως τα πιο εσωτερικά του δώματα.
Σε παλαιότερες εποχές, έχουν βρεθεί εκεί σημαντικά ίχνη κατοίκησης, όπως πήλινα σκεύη, όπλα και μία δυσδιάκριτη τοιχογραφία και οι χώροι του είναι διακριτά διαχωρισμένοι. Όλα αυτά μαρτυρούν ότι κάποτε άνθρωποι έζησαν εκεί, βρίσκοντας καταφύγιο μέσα του.
Η οροφή του σπηλαίου είναι στολισμένη με εντυπωσιακά μεγάλους σταλακτίτες, που για να σχηματιστούν στάλα - στάλα, χρειάζονται αιώνες. Ο φυσικός αυτός διάκοσμος στις οροφές των διαμερισμάτων του σπηλαίου, είναι ένα από τα μικρά θαύματα της ιστορίας, του χρόνου και της φύσης του χωριού μας, δείχνοντας ένα παρελθόν πολύ μακρινό, που ιχνηλατείται στα χρόνια της αρχέγονης Κρήτης.
