Οι κάτοικοι των Σκουλουφίων διακρίθηκαν διαχρονικά για τη συμβολή τους στην ιστορία και τους αγώνες της Κρήτης. Από το χωριό καταγόταν ο σπουδαίος αγωνιστής της Κρητικής Επανάστασης του 1866, Λεωνίδας Μπογιατζόγλου ή Βογιατζόγλου. Η επαναστατική του δράση είχε αρχίσει ήδη πριν από το 1858, χρονιά κατά την οποία έλαβε τον βαθμό του εκατόνταρχου. Κατά την επανάσταση του 1866 ο οπλαρχηγός Γιάννης Σγουρός τού απένειμε τον βαθμό του οπλαρχηγού, αναγνωρίζοντας την προσφορά και τη γενναιότητά του.
Από τα Σκουλούφια καταγόταν επίσης η Ελένη Βολανοπούλα ή Βολάνη, μια αρχοντοπούλα φημισμένη για την ομορφιά της. Σύμφωνα με την παράδοση, ο Μουσταφά Πασάς Ναϊλή την άρπαξε βίαια από την οικογένειά της και αργότερα, όταν ανέλαβε το αξίωμα του Μεγάλου Βεζίρη, την πήρε μαζί του στην Κωνσταντινούπολη. Εκεί έζησαν και απέκτησαν τρία παιδιά. Ανάμεσά τους ήταν και ο Βελή Πασάς, διοικητής της Κρήτης το 1856, γνωστός για τη σκληρή πολιτική του, την επιβολή νέων φόρων και την καταπίεση των χριστιανών, γεγονότα που συνέβαλαν στην αναταραχή που οδήγησε στην επανάσταση του 1858. Παρά τη ζωή της στην οθωμανική αυλή, η Ελένη Βολάνη τάφηκε ως χριστιανή.
Ανάμεσα στις παλαιότερες οικογένειες του χωριού συγκαταλέγονται οι Μακρυδάκηδες, των οποίων τα παλιά σπίτια διατηρούν στοιχεία βυζαντινής τεχνοτροπίας, οι Μανωλακάκηδες, οι Καρλάκηδες, καθώς και πιθανότατα οι Χριστοδουλάκηδες και οι Γιαννακάκηδες. Οι οικογένειες αυτές αποτελούν σημαντικό μέρος της ιστορικής και πολιτιστικής κληρονομιάς των Σκουλουφίων και μαρτυρούν τη μακραίωνη συνέχεια της ζωής στον οικισμό.
Το ανθρωπογενές τοπίο του χωριού σήμερα, διατηρεί αδιάκοπα τις κρητικές παραδόσεις, δίχως να ξεχνά το ιστορικό παρελθόν του. Οι περίπου 75 μόνιμοι κάτοικοι του χωριού μας, ασχολούνται κυρίως με αγροτικές δραστηριότητες, όπως η ελαιοκαλλιέργεια, η αμπελουργία, η κτηνοτροφία και η τυροκομία, συνεχίζοντας με συνέπεια τη σχέση του τόπου με τη γη και τα προϊόντα της.
