Το «Κατράκι» - Το πρώτο αυτοκίνητο των Σκουλουφίων
Στην ιστορία του χωριού μας, υπάρχουν πρόσωπα και γεγονότα που μένουν ανεξίτηλα στη συλλογική μνήμη. Μία τέτοια ξεχωριστή ιστορία είναι εκείνη του περίφημου «Κατρακιού», του πρώτου αυτοκινήτου που εξυπηρετούσε μεταπολεμικά όχι μόνο το χωριό μας αλλά και την ευρύτερη περιοχή του Μυλοποτάμου.
Το «Κατράκι», ιδιοκτησίας του Μανώλη Καλλιγιάννη, δεν ήταν απλώς ένα μέσο μεταφοράς αλλά έγινε πολύ σύντομα ένας πολύτιμος σύμμαχος των κατοίκων που έως τότε μετακινούνταν κυρίως με τα πόδια ή με ζώα και συνδέθηκε με ανεκτίμητο κοινωνικό έργο.
Ο Μανώλης Καλλιγιάννης έθεσε το όχημά του στην υπηρεσία των συγχωριανών του, μεταφέροντας ανθρώπους, αγαθά και προμήθειες σε μια περίοδο δύσκολη, όπου οι υποδομές ήταν ελάχιστες και οι ανάγκες μεγάλες.
Δυστυχώς, η ιστορία του συνδέθηκε και με ένα τραγικό γεγονός που σημάδεψε τα Σκουλούφια. Το αυτοκίνητο είχε την ατυχία να πέσει στην πλαγιά απέναντι από το χωριό, μετά την Καμάρα, προκαλώντας το θάνατο του Μανώλη Καλλιγιάννη. Το δυστύχημα συγκλόνισε την τοπική κοινωνία, καθώς χάθηκε ένας άνθρωπος που είχε προσφέρει πολλά στο χωριό μας.
Μια λιγότερο γνωστή αλλά χαρακτηριστική ιστορία γύρω από το «Κατράκι» αφορά τους νεαρούς της εποχής και την αγάπη τους για το μοναδικό αυτό όχημα. Όπως διηγούνται οι παλαιότεροι, ο Στέλιος Καλλιγιάννης, γιος του Μανώλη, μαζί με φίλους του, είχαν κάποτε πάρει κρυφά το αυτοκίνητο χωρίς να το γνωρίζει ο πατέρας του. Η περιπέτεια εκείνη έμεινε αξέχαστη και πέρασε από στόμα σε στόμα, αποτελώντας μέχρι σήμερα ένα από τα πιο ζωντανά περιστατικά που συνδέονται με το θρυλικό όχημα.
Στη φωτογραφία που διασώζεται από εκείνα τα χρόνια, τραβηγμένη στον Πρίνο, διακρίνονται ο Στέλιος Καλλιγιαννής στη θέση του οδηγού, ο Γιώργης Καρυδάκης και ο Χαρίτος Χαρκιανάκης. Η εικόνα αυτή αποτελεί πολύτιμο τεκμήριο μιας εποχής που το αυτοκίνητο ήταν σπάνιο θέαμα και κάθε διαδρομή αποτελούσε μία μικρή περιπέτεια.
Σήμερα, το «Κατράκι» είναι το σύμβολο μιας μεταβατικής εποχής στην ιστορία των Σκουλουφίων, της προόδου στα χωριά της Κρήτης και της προσφοράς ανθρώπων που έθεταν τα μέσα και τις δυνατότητές τους στην υπηρεσία του κοινωνικού συνόλου.
Η μνήμη του Μανώλη Καλλιγιάννη και του θρυλικού «Κατρακιού» παραμένει ζωντανή στις αφηγήσεις των παλαιότερων και αποτελεί πολύτιμη παρακαταθήκη για τις νεότερες γενιές, που μέσα από τέτοιες ιστορίες γνωρίζουν καλύτερα τον τόπο τους, τους ανθρώπους του και τις δυσκολίες που ξεπέρασαν για να φτάσουν στο σήμερα να αποτελούν ένα φωτεινό φάρο για τις αξίες της προσφοράς και της αλληλεγγύης.
