Την ίδια εποχή της Ενετοκρατίας, στην πλατεία του χωριού, υπήρχε και ο υπεύθυνος για τη συγκέντρωση των φόρων που όφειλαν οι κάτοικοι προς τη Γαληνότατη Δημοκρατία. Το σημείο όπου παραδίδονταν οι φόροι, διατηρείται στη συλλογική μνήμη και ονομάζεται ακόμη και σήμερα «Φόρος», μία μικρή αλλά εύγλωττη υπενθύμιση των ιστορικών διαδρομών που σφράγισαν τον τόπο μας.
Εκεί υπήρχαν παλαιότερα βρύσες και ο Σκουλουφιανός Ανδρέας Κοκολάκης σε μία επίσκεψή του στον τόπο αυτόν, για να ρίξει λίγο νερό στο πρόσωπό του, είχε δει ένα από τα λεγόμενα Φραγκάκια που προσπαθούσε να του πάρει την κατσούνα του, το μπαστούνι του δηλαδή. Τα Φραγκάκια ήταν αβάπτιστα παιδιά τα οποία δε βρίσκονταν εν ζωή και για να ελευθερώσουν τις ψυχές τους οι Σκουλουφιανοί έλεγαν την εξής επωδή: Δώς μου το χρυσό σου πέταλο και λεύτερο.
